De Grote Moedergodin was heel populair in vele culturen uit de oudheid. Het is haar taak nieuw leven (mens, dier en plant) geboren te doen worden, waarvan zij uiteindelijk de bron is en de regenererende kracht. Als bron van planten belichaamt ze de Aarde.
Ze is vaak vergezeld van een jonge mannelijke god wiens taak het is het vegetatieve leven opnieuw te wekken in de jaarlijkse cyclus der seizoenen. Hiervoor sterft hij vaak in de herfst en verrijst hij in de lente.
Dit concept vinden we terug in Moeder Maria, moeder van de jonge God Christus, die sterft en verrijst.
