Een Oude Wonde Die Opnieuw Werd Opengereten ✨ Introductie — door Theo-Herbots, Directeur Forum tegen Onrecht en Ongelijkheid
Als directeur van het Forum tegen Onrecht en Ongelijkheid heb ik de voorbije jaren talloze getuigenissen verzameld, geanalyseerd en gedeeld. Niet alleen van anderen, maar ook van mezelf. Want dit forum is niet ontstaan uit theorie of afstandelijke observatie — het is geboren uit persoonlijke ervaring, uit een diep gevoel van onrecht dat mij trof toen ik als vrijwilliger actief was in een woonzorgcentrum. Die pijnlijke gebeurtenis, die onterechte uitsluiting, was de vonk die dit forum deed ontstaan. Het was het moment waarop ik besefte dat stilte geen optie meer was. Dat onrecht pas verandert wanneer iemand het durft te benoemen.
Vandaag deel ik opnieuw een verhaal dat dicht aanleunt bij die eerste wonde. Een ervaring in een andere gemeenschap, maar met dezelfde ondertoon: uitsluiting, miskenning en het wegduwen van iemand die net verbinding zocht. Het is een echo van toen — een herinnering aan hoe woorden kunnen breken, maar ook aan hoe veerkracht kan groeien.
Ik deel dit niet om oude pijn te herkauwen, maar omdat elk verhaal dat raakt aan onrecht een plaats verdient. Omdat elke vorm van uitsluiting — of ze nu gebeurt in een woonzorgcentrum, een geloofsgemeenschap of eender welke groep — een signaal is dat we als samenleving nog veel te leren hebben. En omdat ik geloof dat door te spreken, door te getuigen, door te delen, we samen bouwen aan een cultuur van waardigheid, menselijkheid en rechtvaardigheid.
Hoe woorden kunnen breken — en hoe veerkracht kan helen
Er zijn momenten in het leven die je niet verwacht, maar die je toch treffen alsof je ze al eens hebt meegemaakt. Niet omdat ze identiek zijn, maar omdat ze dezelfde oude wonde raken. Een wonde waarvan je dacht dat ze eindelijk dichtgegroeid was.
Dit is zo’n moment.
🌑 Wanneer het verleden opnieuw klopt aan de deur
Wat deze recente ervaring zo pijnlijk maakt, is dat ze een echo is van iets wat ik jaren geleden meemaakte — in een geloofsgemeenschap waar ik mij thuis waande. Een plek die voor mij meer was dan een kerk: het was een vervangfamilie in een periode waarin ik er zelf geen meer had.
De eindejaarsperiode is voor mij altijd zwaar. Ik heb geen ouders, broers, zussen, partner of kinderen meer. In die weken voel ik het gemis het scherpst. Daarom betekende die gemeenschap zoveel voor mij: het was warmte, nabijheid, een gevoel van thuiskomen.
Tot op een dag de voorganger bij mij aan de deur stond.
Ik dacht dat hij kwam om troost te brengen. Om te luisteren. Om menselijkheid te tonen.
Maar wat hij zei, sneed als een mes.
“Wij hebben in de kerk besloten om u geen verantwoordelijke functies te geven omdat ge niet stabiel genoeg zijt.”
Met andere woorden: “Ge zijt een last. Ge hoort hier niet thuis.”
💥 De slag die je niet ziet aankomen
Die woorden kwamen niet van zomaar iemand. Ze kwamen van iemand die geacht wordt te verbinden, niet te verdelen. Te dragen, niet te duwen. Te luisteren, niet te oordelen.
Het voelde alsof de grond onder mijn voeten wegzakte. Alsof ik opnieuw werd ontworteld. Alsof niet alleen mijn plaats, maar ook mijn waardigheid werd afgenomen.
En wie al veel heeft verloren, weet hoe diep zo’n afwijzing kan snijden. Ze komt niet gewoon binnen — ze kerft zich in je hart.
🔍 Wat zulke woorden écht onthullen
Pas later besefte ik iets belangrijks: zulke uitspraken zeggen meer over de spreker dan over mij.
Ze tonen angst. Onvermogen. Gebrek aan inzicht. Ze tonen hoe snel sommige mensen oordelen wanneer ze geconfronteerd worden met iemand die eerlijk, gevoelig en authentiek is.
Mensen die niet begrijpen dat kwetsbaarheid geen zwakte is, maar een vorm van moed.
Ondanks alles wat die voorganger mij heeft aangedaan, blijft één iets mij tot vandaag verbazen: Ik was volgens hem “te labiel” om in zijn kerk een verantwoordelijke functie te vervullen, maar blijkbaar niet te labiel om tijdens hun reizen voor hun hond te zorgen, water te geven in hun serre, en de talloze bloembakken rond hun huis twee keer per dag te onderhouden. Taken die de zogezegd “stabiele” mensen in zijn gemeente niet wilden doen.
Ik kreeg beloften die warm klonken, maar nooit werden nagekomen. Zoals deze zomer, nadat ik — opnieuw als een goedgelovige ziel — al dat werk had gedaan. Hij zei:
“Theo, ik weet dat sociaal contact voor jou belangrijk is. Ik zal je regelmatig op donderdag meenemen om te wandelen. En ik weet dat je het financieel moeilijk hebt — ik zal je zelfs wandelschoenen kopen.”
Maar zoals zovele woorden uit zijn mond, bleven ook deze beloften leeg. Geen wandelingen. Geen schoenen. Geen nabijheid. Alleen stilte.
En toch… ondanks de teleurstelling, ondanks de pijn, heeft dit mij iets geleerd. Niet over mijn waarde — die staat niet ter discussie — maar over de grenzen van mensen die zichzelf geestelijk leider noemen, maar niet begrijpen wat echte herderlijke zorg betekent.
📖 Bijbelteksten die hierbij passen
🌿 1. Over valse beloften en lege woorden
Matteüs 5:37 “Laat uw ja ja zijn en uw nee nee; wat daarboven uitgaat, komt voort uit het kwaad.” Deze tekst legt de vinger precies op de wonde: beloften die niet worden nagekomen, zijn geen kleine fout — ze ondermijnen vertrouwen en menselijkheid.
🌿 2. Over leiders die niet dienen
Ezechiël 34:2–4 “Wee de herders van Israël die zichzelf weiden… De zwakken sterkt gij niet, de zieken geneest gij niet, de gebrokenen verbindt gij niet… maar met hardheid en geweld heerst gij over hen.” Dit is pijnlijk herkenbaar: leiders die zouden moeten dragen, maar duwen.
🌿 3. Over mijn waarde, die niet afhangt van mensen
Psalm 27:10 “Al verlaten vader en moeder mij, de HEER neemt mij aan.” Een krachtige herinnering dat jouw waardigheid niet wordt bepaald door menselijke afwijzing.
🌿 4. Over het dienen met een zuiver hart
Kolossenzen 3:23 “Alles wat gij doet, doet dat van harte, als voor de Heer en niet voor mensen.” Jij hebt gediend vanuit oprechtheid — en dat blijft waardevol, zelfs als anderen dat misbruiken.
🌿 5. Over God die ziet wat mensen niet zien
1 Samuël 16:7 “De mens ziet aan wat voor ogen is, maar de HEER ziet het hart.” Waar mensen oordelen, ziet God jouw intentie, jouw trouw, jouw zachtheid.
Maar zelfs aan mijn goedheid komt een einde. Wanneer ik hem vraag om eens een reactie achter te laten op mijn blogberichten, krijg ik steevast hetzelfde antwoord: “Dat doe ik niet graag.” En dus doet hij het niet. Hetzelfde gebeurt wanneer ik hem vraag om een positieve reactie te geven op mijn handelsgidswebsite, of om op een andere manier een klein gebaar van waardering te tonen.
Maar wanneer zij volgende zomer opnieuw op reis willen vertrekken, en ze mij weer vragen om voor hun tuin, hun serre en hun talloze bloembakken te zorgen, dan zal mijn antwoord eenvoudig zijn:
“Dat doe ik niet graag, en ik doe het niet meer.”
Niet uit wrok, maar uit zelfrespect. Laat hen deze keer maar hulp vragen aan mensen voor wie ze wél respect tonen. Want goedheid mag nooit verward worden met vanzelfsprekendheid, en dienstbaarheid mag nooit eenrichtingsverkeer worden.
Spreuken 4:23
“Behoed uw hart boven al wat te bewaren is, want daaruit zijn de uitingen van het leven.”
🌱 Wat mij niet brak, heeft mij gevormd
En toch — ondanks alles — heeft dit mij niet gebroken.
Het heeft mij gevormd. Het heeft mij geleerd wie ik ben. En vooral: wie ik nooit wil worden.
Ik wil nooit iemand zijn die anderen wegduwt omdat ze anders zijn. Nooit iemand die oordeelt zonder te luisteren. Nooit iemand die een mens reduceert tot een etiket.
Mijn pijn heeft mij zachter gemaakt, niet harder. Mijn ervaringen hebben mij bewuster gemaakt, niet bitter. Mijn verleden heeft mij geleerd dat waardigheid niet wordt gegeven door anderen — ze wordt gedragen van binnenuit.
📖 Bijbelteksten die resoneren met dit verhaal
Hieronder heb ik enkele Bijbelteksten toegevoegd die aansluiten bij de inhoud van dit bericht. Ze zijn niet bedoeld om oude pijn te verheerlijken, maar om te tonen hoe scherp onrecht voelt wanneer het komt van een gemeenschap die liefde, zorg en verbondenheid zou moeten belichamen. Juist omdat dit gebeurde binnen een geloofsgemeenschap, geven deze teksten woorden aan wat er misging — én aan de kracht die nodig is om recht te blijven staan.
🌿 1. Over het gevoel van verlatenheid en toch gezien worden
Psalm 34 (parafrase) De Eeuwige is dicht bij wie gebroken zijn van hart; Hij richt op wie neergebogen zijn.
🔥 2. Over onrecht dat je wordt aangedaan
Jesaja 53 (parafrase) Hij werd veracht en gemeden; een man van lijden, vertrouwd met pijn. Wat wij dachten dat zijn schuld was, bleek onrecht dat hem werd aangedaan.
Jesaja 1:17 “Leer goed te doen, zoek het recht, houd tirannen in toom, bied wezen bescherming, sta weduwen bij.” Een herinnering dat ware spiritualiteit altijd verbonden is met rechtvaardigheid en zorg voor wie kwetsbaar is.
Micha 6:8 “Er is jou gezegd, mens, wat goed is: recht te doen, trouw te betrachten en nederig te wandelen met je God.” Een tekst die pijnlijk contrasteert met leiders die oordelen in plaats van te luisteren.
Psalm 34:19 “De HEER is nabij de gebrokenen van hart, Hij redt wie verslagen van geest zijn.” Deze woorden raken aan mijn ervaring: niet gebroken, maar wel diep geraakt.
Romeinen 14:13 “Laten we elkaar dus niet langer veroordelen.” Een directe spiegel voor wie meent te mogen oordelen over de stabiliteit of waarde van een ander.
Matteüs 23:4 “Zij binden zware lasten samen die voor mensen moeilijk te dragen zijn, maar zelf willen ze die met geen vinger verroeren.” Een scherpe beschrijving van religieuze leiders die eerder drukken dan dragen.
1 Samuël 16:7 “De mens kijkt naar het uiterlijk, maar de HEER kijkt naar het hart.” Een tekst die mijn waardigheid bevestigt — onafhankelijk van menselijke etiketten.
🌱 3. Over kracht die groeit uit kwetsbaarheid
2 Korintiërs 12 (parafrase) Mijn kracht wordt zichtbaar in jouw zwakheid; juist daar waar jij breekbaar bent, word je sterk.
💔 4. Over woorden die wonden slaan
Spreuken 12 (parafrase) Woorden kunnen verwonden als zwaarden, maar woorden van waarheid brengen genezing.
✨ 5. Over mijn waardigheid die niemand me kan afnemen
Psalm 139 (parafrase) Ik ben wonderlijk gemaakt; mijn waarde is mij gegeven vanaf het begin.
🌄 6. Over een nieuw begin na afwijzing
Jesaja 43 (parafrase) Zie, Ik maak iets nieuws; het is al begonnen, merk je het niet?
✨ Waarom ik dit deel
Ik deel dit niet om oude wonden open te houden, maar om te tonen dat zelfs de diepste pijn kan worden omgezet in kracht. Dat uitsluiting niet het einde is, maar soms het begin van een nieuw hoofdstuk.
En misschien leest iemand dit die zich ook ooit buitengesloten voelde. Iemand die ooit te horen kreeg dat hij of zij “niet genoeg” was.
Aan jou wil ik zeggen: Jij bent wél genoeg. Je bent méér dan genoeg. En niemand — niemand — heeft het recht om jouw waarde te bepalen.
🌿 Slotwoord — in dezelfde geest van waardigheid en veerkracht
Wie mijn verhaal leest, ziet misschien pijn, maar ik hoop dat men vooral kracht ziet. Want elk moment van uitsluiting dat ik in mijn leven heb meegemaakt — of het nu was in een woonzorgcentrum waar ik als vrijwilliger mijn hart gaf, of in een gemeenschap waar ik warmte zocht — heeft mij niet kleiner gemaakt. Het heeft mij wakker gemaakt. Het heeft mij gevormd tot wie ik vandaag ben: iemand die weigert te zwijgen wanneer onrecht zich herhaalt.
Met het Forum tegen Onrecht en Ongelijkheid wil ik niet alleen mijn eigen ervaringen een stem geven, maar ook die van anderen die zich ooit klein, ongezien of ongewenst voelden. Dit forum is geen plek van bitterheid, maar van bewustwording. Geen plek van verwijt, maar van groei. Geen plek van verdeeldheid, maar van menselijkheid.
Als jij dit leest en jezelf herkent in mijn woorden, weet dan dit: Je staat niet alleen. Je verhaal doet ertoe. Jouw waardigheid is niet afhankelijk van wie jou afwijst, maar van wie jij kiest te zijn.
Laten we samen blijven bouwen aan een wereld waarin kwetsbaarheid geen reden is om iemand weg te duwen, maar een uitnodiging om dichterbij te komen. Een wereld waarin we elkaar optillen in plaats van neerhalen. Een wereld waarin rechtvaardigheid geen ideaal is, maar een dagelijkse keuze.
Dank je om mee te lezen, mee te voelen en mee te bouwen. Dit is geen einde — dit is een voortzetting van een beweging die groeit, woord per woord, mens per mens.
✨ Blijf op de hoogte van onze activiteiten! Wil je niets missen van wat wij doen? Schrijf je dan eenvoudig in via het inschrijfformulier hieronder. Zo ontvang je regelmatig updates, nieuws en inspiratie rechtstreeks in je mailbox.
👉 Meld je vandaag nog aan en word deel van onze gemeenschap!
📈 Bekijk hieronder het indrukwekkende aantal inschrijvingen — en het blijft maar groeien! Dat gebeurt niet zomaar. Het is het resultaat van dagelijkse inzet, waardevolle informatie en oprechte verbinding. Dus… waar wacht jij nog op om mee te doen en het verschil te maken? 🌟

💌 Geen zorgen over spam — jouw vertrouwen is heilig voor ons. Wij houden net zo weinig van spam als jij. Daarom beloven we: jouw gegevens worden nooit gedeeld met derden. Alles wat je met ons deelt, blijft veilig en wordt enkel gebruikt om jou te inspireren, informeren en verbinden met onze gemeenschap.
🛡️ Belangrijk voor jouw veiligheid Vergeet niet om na je inschrijving even naar je mailbox te gaan en op de bevestigingslink te klikken. Deze extra stap is bewust ingebouwd om jou te beschermen tegen hackers en ongewenste toegang. Zo zorgen we ervoor dat alleen jij toegang hebt tot jouw persoonlijke inspiratie en updates.
💌 Geen mail ontvangen? Check je spamfolder of probeer je opnieuw in te schrijven met een correct e-mailadres.
✨ Omdat uw mening over onze blogberichten belangrijk is
✨ Wij nodigen u uit om onderaan dit bericht – net onder het auteursprofiel en de gerelateerde berichten – uw reactie achter te laten.
💬 Deel uw gedachten, ervaringen of aanvullingen. 📢 Uw feedback helpt ons om onze inhoud te verbeteren en nog relevanter te maken. 🤝 Samen bouwen we aan een inspirerende gemeenschap waar dialoog en betrokkenheid centraal staan.
Laat dus zeker van u horen: uw stem maakt het verschil! 🌟
Beste lezers,
Wilt u weten wat de drijfveer is achter de berichten tegen onrecht en ongelijkheid? Bezoek dan de eerste link hieronder. Aan het einde van dat bericht vindt u bovendien een verwijzing naar eerder gepubliceerde artikelen binnen deze categorie.
Heeft u dat al gelezen? Ga dan rechtstreeks naar de tweede link om de volledige reeks berichten te bekijken.
Ontdek meer van Herbots-Theo Blogger & Filip Callens in Tienen (Belgium)
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Door Blogger-Network-Theo-Herbots

Dag Theo, wat een verhaal van onrecht en uitsluiting! Heel erg is dat. Gelukkig ben je er sterker uit gekomen en kun je grenzen stellen aan je goedheid! Respect is wederzijds!
Bedankt, Filip.
Het is inderdaad een zwaar verhaal van onrecht en uitsluiting. Maar zoals jij zegt: ik ben iemand die valt, opstaat en weer verdergaat — telkens weer, en telkens sterker dan voorheen. Dankzij jouw steun, en die van enkele andere mensen die het écht goed met me voorhebben, lukt het me om telkens opnieuw door te zetten.
Jullie zijn het bewijs dat zelfs in de donkerste momenten licht te vinden is. En dat licht helpt me om mijn waardigheid te bewaren, mijn stem te blijven gebruiken en mijn weg vooruit te blijven zoeken.
Ik laat me niet breken. Ik bouw verder — met meer kracht, meer helderheid en meer vertrouwen dan ooit.
Groetjes 😀
Theo
Ik ga akkoord met Filip dat je er sterker door geworden bent
Bedankt voor deze reactie. Maar weet: ik ga hier geen namen noemen. Wat ik wél wil zeggen, is dat ik die kracht nooit had kunnen vinden zonder de constante, onvoorwaardelijke steun van een paar bijzondere mensen. Zij zijn de wortels van mijn kracht — zoals een boom zijn stevigheid en levenslust haalt uit de wortels die diep onder de grond verborgen zitten.
Zij blijven misschien onzichtbaar voor de buitenwereld, maar zonder hen zou ik niet rechtop kunnen staan, laat staan groeien.
Groetjes 😀
Theo
Dag Theo
Ja ik weet het, en ook wie.
Ik heb het nogal gezegd, ik keur het niet goed al dat onrecht, en zelf ben ik ook Jezus nog niet, ik moet ook aan mezelf nog hard werken om zo rein en heilig als Jezus te zijn. Maar
Laat los en je zult losgelaten worden Lucas 6:37b staat ook daar in.
En dan zwijg ik nog over vergeven.
Maar ook ik haat onrecht, maar doe zelf ook nog fouten, spijtig genoeg.
Probeer te doen wat er hier staat:
Filippenzen 3:14 BB
[14] Maar ik doe maar één ding: ik vergeet wat voorbij is en strek mij uit naar wat nog komen gaat. Ik span mij tot het uiterste in om mijn doel te bereiken. Dat doel is: het winnen van de hemelse prijs die God mij in Jezus Christus zal geven. Ik zal die prijs krijgen als ik de taak af heb die Hij mij heeft gegeven.
Maar het is heel moeilijk, ook voor mij, en jij hebt een heel verleden en toch zal je het moeten doen, je hebt geen keuze.
Laat het verleden wat het is.
Kijk vooruit, ooit komt God met Zijn oordeel, Hij is Rechtvaardig, hou je aan Jezus vast.
Ik zegen je met moed en kracht, met vergevingsgezind en liefde, maar ook met oprechte vriendschap.
Gods rijke zegen. Bea
Dag Bea,
Ik heb het in dit bericht van me afgeschreven en nu laat ik het los. Maar één ding blijft voor mij duidelijk: tijdens hun vele reisjes hoeven ze er niet langer op te rekenen dat ik hun serre, bloembakken en tuin nog kom onderhouden. Ik heb mijn best gedaan, jarenlang, maar voor mij is het genoeg geweest. Als ze hulp nodig hebben, zullen ze daarvoor iemand anders moeten zoeken. Ik kies nu voor mijn eigen grenzen en mijn eigen rust.
Groetjes 😀
Theo